Tinutukan ng pag-aaral na ito ang mga pananaw at karanasan ng mga guro sa paggamit ng gamipikasyon sa pagtuturo ng asignaturang Filipino, na ginagabayan ng Self-Determination Theory (SDT) nina Ryan at Deci na nagbibigay-diin sa papel ng motibasyon, autonomy, competence, at relatedness sa pagkatuto ng mga mag-aaral. Labindalawang (12) guro sa Filipino mula sa isang pampublikong paaralan sa Digos City na may karanasan sa paggamit ng digital na gamipikasyon ang lumahok sa pag-aaral. Gumamit ang pananaliksik ng penomenolohikal na kwalitatibong disenyo upang masusing mailarawan ang kanilang aktuwal na karanasan sa pagtuturo. Isinagawa ang pangangalap ng datos sa pamamagitan ng panayam at talakayang pangkat, at sinuri ang mga nakalap na datos gamit ang tematikong pagsusuri. Ipinakita ng pagsusuri ng mga tema na itinuturing ng mga guro ang gamipikasyon bilang epektibong estratehiya sa pagpapataas ng motibasyon, interes, at aktibong pakikilahok ng mga mag-aaral, gayundin sa pagpapalinaw ng pag-unawa sa mga aralin sa Filipino at paglikha ng mas interaktibo at masiglang kapaligiran sa pagkatuto. Gayunpaman, natukoy din bilang pangunahing hamon ang kakulangan sa teknolohikal na kagamitan, limitadong oras sa paghahanda ng mga aralin, kakulangan sa pormal na pagsasanay ng mga guro, at hindi pantay na akses ng mga mag-aaral sa internet at digital na aparato. Sa kabila ng mga hamong ito, ipinakita ng mga guro na ang epektibong paggamit ng gamipikasyon ay nakasalalay sa maayos na disenyo at angkop na konteksto ng pagtuturo. Iminumungkahi ng pag-aaral ang pangangailangan ng sistematikong pagsasanay at institusyonal na suporta upang mapanatili at mapalakas ang epektibo at sustenableng paggamit ng gamipikasyon sa pagtuturo ng asignaturang Filipino.